گروه روانشناسی رواوش

در اتاق مشاوره والدین زیادی را می بینیم که می گویند فرزندمان، ما را قبول ندارد. هر چی من میگم اون برعکسش رو انجام میده و غیره.

واقعیت این است که اگر فرزندتان شما را قبول نداشته باشد هر کاری هم برایش بکنید در نظرش بی اهمیت است.

اما چه کنیم فرزندمان ما را قبول داشته باشد؟

کنار او باشیم

نیازهای بچه های امروزی دیگر فقط مادی و رفاهی نیست بلکه دوست دارند والدین شان کنارشان باشد. از خودتان بپرسید چقدر وقت با فرزندتان می گذارانید؟ آیا در لحظات مختلف شادی و سختی کنارش هستید؟

نکته مهم در اینجا این است که زمانی که فرزندتان مایل است کنارش باشید و مانع استقلال او نشوید.

احترام به حریم خصوصی

برای بعضی والدین سخت است درک کنند که فرزند آنها موجودی مستقل است و آرزوها و سبک زندگی خودش را دوست دارد که شاید با چیزی که آنها می خواهند متفاوت باشد. والدینی که به اجبار می خواهند بچه را در مسیر خاصی قرار دهند جایگاه خودشان را ضعیف می کنند.

ندادن قول و وعده زیاد

بعضی از والدین تا بچه گریه می کند می گویند ساکت باش برات این کار رو می کنم! و متاسفانه به خیلی از این وعده ها هم عمل نمی کنند. ما با این رفتار در دراز مدت به بچه مان یاد می دهیم که نمی شود روی حرف ما حساب کند.

اگر همین سه مورد را از زمان کودکی تا بلوغ رعایت کنیم فرزند ما شاید موقتا در نوجوانی از ما فاصله بگیرد ولی در نهایت با احترام با والدینش برخورد می کند و مسیر زندگی خودش را هم بهتر پیدا می کند؛ ولی اگر اینها رعایت نشود فرزندی سردرگم و ناراضی خواهیم داشت.