کودکی که پرخاشگر است هم سن و سالانش را از خود دور می کند. حتی موجب دوری بزرگسالان از خود می شود. این کودک نمی تواند احساساتش را به درستی بروز دهد و نیازهایش را برآورده سازد. در نتیجه پرخاشگری تاثیراتی پبسیار منفی بر زندگی کودک دارد.
اما چگونه با کودک پرخاشگر رفتار کنیم؟
- والدین باید مراقب باشند الگوی خوبی باشند. والدینی که خود بدخلق و عصبانی هستند، کودکانی پرخاشگر دارند.
- اگر پرخاشگری بر اثر ناکامی باشد، بهتر است به کودکان در جهت رسیدن به خواسته هایش کمک کنید. اگر خواسته فرزندتان بیش از حد است مهارت تحمل کردن را به او یاد دهید.
- اگر خشم کودکتان به دلیل اضطراب او است، به او کمک کنید خود را آرام سازد. ورزش کردن هیجانات کودک را کاهش می دهد و از اضطراب او می کاهد.
- گاها عصبانیت کودک به دلیل سردگمی او برای تصمیم گیری است. در این صورت به کودکتان کمک کنید تا بتواند تصمیم بگیرد.
- اگر پرخاشگری کودکتان به دلیل افسردگی است، لازم است حتما علت بروز افسردگی را پیدا کنید و در پی رفع آن باشید.
- در صورتی که پرخاشگری به دلیل مصرف دارو بروز می یابد، با پزشک متخصص در ارتباط باشید.
- ممکن است عصبانیت و پرخاشگری کودکتان به دلیل تاثیر دوستانش بر او باشد. کودک تاثیر پذیری زیادی از دوستانش دارد، پس حتما مراقب دوستان کودکتان باشید.
- اگر کودکتان قربانی خشونت مدرسه شده است، با مسئولین مدرسه صحبت کنید تا برخورد درست با دانش اموز خشونت گرا و قربانیان خشونت انجام شود.
رفتار والدین در مواجه با خشونت کودک چگونه باشد:
- برای کنترل خشونت کودکتان محدودیت هایی وضع کنید و آن ها را برای فرزندتان شرح دهید.
- علتی که موجب پرخاشگری کودکتان می شود را بیابید.
- ساعاتی که کودکتان فیلم و سریال های خشم می بیند یا بازی های خشن را انجام می دهد محدود کرده و آن ها را کم کم حذف کنید.
- به او همدلی را یاد بدهید. اثراتی که خشم او بر دیگران می گذارد را ،به او نشان دهید.
- رفتاری که در تضاد با پرخاشگری است را در او تقویت کنید.
- اگر لازم به تنبیه بود ،دلیل تنبیه را به کودکتان بگویید.
- رفتار کودکتان را با دیگران بررسی کنید.
- با روش هایی مثل ورزش کردن هیجانات کودکتان را تخلیه کنید.
- کار گروهی و یا خانوادگی که بر موضوع همکاری و احترام تاکید دارند را با کودکتان کار کنید.
- کار های اشتراکی را با کودکتان کار کنید، تا در زمان ناکامی تحمل خود را بالا ببرد.
- از تنبیهات بدنی استفاده نکنید.
- محیط خانه را آرام و به دور از مشاجره و دعوا نگه دارید.
- با کودکتان رفتاری منطقی داشته باشید و از زور و فشار استفاده نکنید. چرا که ممکن است کودکتان ناراحتی خود را سر دوستانش خالی کند.
- به کودکتان بگویید ،زمانی که پرخاشگر می شود چه احساسی دارید.
- برای اعمال خوب فرزندتان جایزه در نظر بگیرد و برای اشتباهاتش تنبیه درنظر بگیرید.
راه حل هایی برای کاهش پرخاشگری کودک در مدرسه:
- راه هایی برای کنترل خشم را به فرزندتان یاد بدهید. راه هایی مانند آب زدن به صورت یا نفس عمیق.
- می توانید از معلم و کادر آموزشی نیز کمک بگیرید.
- شما و معلم کودکتان می توانید با بررسی رفتار کودک در مواقعی به او پاداش بدهید. مثلا اگر در موقعیتی قبلا عصبانی شده اما این بار خشم را بروز نمی دهد، او را تشویق کنید.
- برگزاری بازی های گروهی و تقویت تحمل کودک نیز موثر است.
چگونه از بدخلقی کودک جلوگیری کنید:
- خواب کافی و منظم برای کودکتان در نظر بگیرید.
- مراقب تغذیه کودکتان باشید.
- به کودکتان یاد بدهید احساساتش را ابراز کند.
- کودکتان در زمانی که خشمگین است بپذیرید. جواب دادن خشم او با عصبانیت فقط اوضاع را بدتر می کند.
- ورزش کردن و فعالیت بدنی هیجانات کودک را تخلیه می کند و موثر خواهد بود.
- بازی های گروهی را به فعالیت های کودکتان اضافه کنید.
- به کودکتان مدیریت و کنترل هیجاناتش را آموزش دهید.
- در مقابل فرزندتان انعطاف پذیر باشید.
- می توانید گاها به فرزندتان هشدار بدهید. مثلا یک ربع قبل از تمام شدن وقتش برای فیلم دیدن، پایان وقتش را به او اعلام کنید.
- می توانید از یک روانشناس کودک هم مشاوره بگیرید.
پرخاشگری معمولا علل بیرونی دارد، از این رو علل بروز پرخاشگری را پیدا کرده و در پی درمان باشید. در این راه می توانید از کمک یک روانشناس کودک نیز استفاده کنید، مخصوصا اگر علت بروز خشم عاملی درونی باشد.
پرخاشگری کودک 2-3-4 ساله
پرخاشگری در این کودکان غیر معمول نیست. معمولا در خانواده هایی که چند فرزند دارند، حسادت کودک نسبت به خواهر و برادرش و ترس از دست دادن توجه والدین باعث پرخاشگری کودک می شود.
درک احساسات کودک آسان نیست چرا که دیدگاه والدین و کودک نسبت به زندگی یکسان نیست و دغدغه های کودکان متفاوت از بزرگسالان است. از این رو بهترین رفتار در مقابل پرخاشگری سودجویانه و بیش از اندازه کودکان ،کمک گرفتن از یک روانشناس متخصص است که درباره کودکان اطلاعات و تجربه کافی داشته و آنها را می شناسد. یک روانشناس علت بروز خشم را پیدا کرده و آن را رفع می کند.
در زمان اوج خشم نمی توان با کودک صحبتی دوستانه داشت، اما پس از فروکش کردن خشم فرزندتان با او صحبت کنید. سعی کنید دلیل عصبانی شدن کودکتان را پیدا کنید و با صبر بیشتر این مشکل را به مرور ازبین ببرید.
کودکان مخصوصا در این سنین، نمی توانند خواسته ها و نیاز های خود را ابراز کنند. همین موضوع می تواند باعث خشم آنها شود و حتی به صورت گاز گرفتن و لگد زدن فوران کند. هرآنچه قدرت کلامی و بیان احساسات کودک بالاتر رود این خشم هم کاهش می یابد، پس صبور باشید و به کودکتان کمک کنید راحت تر احساسات خود را بیان کند و شما را از نیاز هایش آگاه سازد.
گاها برخی از والدین با رفتارهای اشتباه خود پرخاشگری را در کودک نهادینه می کنند. رفتار اشتباه والدین می تواند به ضرر کودک و خودشان تمام شود و به جای بهبود اوضاع، شرایط را سخت تر از قبل کند. از این رو مراجعه به روانشناس بسیار ضروری است. روانشناس علاوه بر کشف علت بروز پرخاشگری کودک، به شما والدین رفتار درست را آموزش می دهد. بیشترین تاثیر روی یک کودک از سمت والدین است ، بنابراین شما نقش اساسی در بهبود حال فرزندتان دارید.
***************
گروه روانشناسی رواوَش با بهره گیری از بهترین روانشناسان کشور پاسخگوی سوالات شما و متعهد به حل اصولی آن ها می باشد.
ارائه خدمات این مجموعه به صورت مشاوره حضوری، مشاوره تلفنی و مشاوره آنلاین واز طریق تماس ویدئویی میباشد.
برای دریافت مشاوره رایگان می توانید از بخش پرسش و پاسخ آفلاین (رایگان )اقدام کنید.
از جمله خدمات و روانشناس خوب تهران در گروه روانشناسی رواوَش شامل :
مشاوره ترک اعتیاد رایگان ، مشاوره ازدواج رایگان ، مشاوره در مورد خیانت شوهر و مشاوره کودک ، مشاوره افسردگی به صورت تخصصی ارائه می گردد.
روانشناس کودک و نوجوان، روانشناس خانواده، روانشناسی فردی، روانشناس تحصیلی
بدون دیدگاه