گروه روانشناسی رواوش

خیلی از افراد با این شکایت به جلسات مشاوره می آیند که همسرم زودرنج و عصبی است. یا خودم حساس هستم و با کوچک ترین چیز به هم میریزم و عصبی میشم.

ابتدا ببینیم منظورمون از زودرنجی و حساس بودن چیه و بعد به علت و درمان آن می پردازیم.

نشانه ها

افراد زودرنج با کوچک ترین چیز عصبی میشن مثلا در هنگام رانندگی مدام از رانندگی دیگران شکایت می کنند یا از اینکه دیگران کارشان را درست انجام ندهند بسیار عصبانی می شوند.

معمولا این افراد خودشون آدم های مسئولیت پذیری هستند و به همین دلیل از بی مسئولیتی دیگران رنج می برند.

از طرفی دیگر این افراد طرفدار نظم هستند و دوست دارند هر چیزی جای خودش باشد و با کوچک ترین بی نظمی عصبی می شوند.

بعضا انتظار زیادی از خود و دیگران دارند به طوری که روابط صمیمی آنها با مشکل روبرو می شود.

علت زودرنجی

زودرنجی و عصبانیت علت های مختلفی میتونه داشته باشه که ما در اینجا به چند تای آنها اشاره می کنیم.

ژنتیک: بعضب بچه ها از بدو تولد عصبی ان و مدام گریه می کنند در حالی که برخی دیگر آرام هستند. پس ژنتیک نقش مهمی در این موضوع داره.

محیط سرد کودکی: وقتی فرزندی به دنیا می آید توقع دارد محیط اولیه نیازهایش را به بهترین شکل برآورده کند. اگر این محیط سرد و غیر پاسخگو باشد بچه عصبی می شود و این عصبانیت و زود رنجی را با خود تا آخر عمر به همراه خواهد داشت.

مسئولیت های بیش از حد توان: هر انسانی یک حدی از توانایی دارد و اگر ما مخصوصا از کودکی فرد را زیر بار مسئولیت و فشار زیاد بگذاریم به احتمال زیاد او فردی عصبی و زودرنج خواهد شد.

مشکلات خانوادگی: وطیفه خانواده حمایت عاطفی از فرد است. وقتی خانواده ای گرم نیست و اعضا از هم حمایت عاطفی چندانی ندارند ممکن است افراد این خانواده زودنج شوند.

تروما و آسیب های زندگی: وقتی فردی مخصوصا در کودکی آسیب های زیادی می بیند احتمال اینکه زودرنج شود بسیار بالاست.

درمان

بسته به علت زودرنجی و عصبانیت درمان آن هم فرق می کند ولی اگر فرد توانایی همکاری با درمانگر را داشته باشد بهترین درمان رواندرمانی است.

روانشناس با ایجادی فضای محترمانه و قابل اعتماد به مراجع کمک می کند علت های زودرنجی خود را ببیند . کم کم برای آن راه حل هایی پیدا کند.