گروه روانشناسی رواوش

یکی از موضوعاتی که در روانشناسی زیاد مورد بحث قرار گرفته مساله درون گرایی یا برون گرایی است. این موضوع در ابتدا توسط کارل گوستاو یونگ روانپزشک سوئیسی مطرح شد و بعد ها با استقبال دیگران نیز روبرو شد.

قبل توضیح این دو، مهمه که بدونید هیچ کس مطلقا یکی از اینها نیست بلکه این دو در همه ما وجود دارند فقط یکی بیشتر و دیگری کمتر می شود.

درون گرا:

یونگ میگه این افراد بیشتر انرژی روانی شان را به سمت خودشان بر میگردانند. یعنی به اصطلاح بیشتر با خودشان خوش هستند.

این افراد کمتر اهل معاشرت و رفت و آمد با دیگرانند و خیلی کم در محیط های اجتماعی ظاهر می شوند.

همچنین اینها معمولا هنر دوست و رویا پرداز هستند و به موضوعات بصورت عمیق نگاه می کنند.

پس اگر شما بیشتر از اینکه اهل رفت و آمد با دیگران باشید برای خودتان وقت بگذارید احتمالا شما بیشتر بسمت درون گرایی هستید.

برون گرا:

افراد برون گرا نقطه مقابل گروه قبلی هستند یعنی انرژی روانی خودشان را بیشتر بسمت بیرون و دیگران هدایت می کنند.

برون گراها اهل معاشرت و رفت و آمد با دیگران هستند و از اینکه وقت شان را با دیگران  بگذرانند بسیار خوشحال می شوند.

اینها بیشتر از اینکه اهل هنر و ادبیات باشند دنبال موضوعات بیرونی هستند مثل طبیعت گردی های دسته جمعی و موضوعات مادی مختلف

اگر شما از انجام کارها بصورت تنهایی زیاد خوش تان نمیاد و دوست دارید بیشتر با دیگران باشید احتمالا گرایش بیشتری به برون گرایی دارید.

کدام بهتر است؟

نمی توان به طور کلی گفت که کدام یک از اینها بهتر است بلکه هر کدام از اینها ویژگی هایی خاصی دارند که برای کارکردهای خودشان مفید است.

مثلا یک درون گرا نویسنده موفقی می تواند شود و یک برون گرا تاجر خوبی می شود.

انتقاد به این نظریه

بعضی از روانشناسان می گویند اینکه فرد کدام یک از این دو باشد تا حد زیادی بستگی به این دارد که فرد در چه موقعیتی و با چه کسانی باشد. مثلا یک فرد در محیط آشنا با دوستان برون گراست و در محیط غریبه درون گرا می شود. پس نمی توان با قاطعیت گفت که فرد یکی از اینهاست.